Humus

Experiment nr. 2 in de Sugarchallenge: humus. Ik kreeg behoefte aan meer variatie op brood en dit zag er makkelijk en lekker uit. Kon ik eindelijk wat met de (droge) kekererwten (of ook, zo bleek,: kikkererwten) die ik al een tijd had staan.

Het (Sugarchallenge) recept vraagt om ‘1 mok gedroogde kikkererwten’. En daar begint mijn ‘uitdaging’ (lees: frustratie) al. Hoeveel is ‘1 mok’? Enfin, mijn 1 mok is duidelijk te veel. Want in combinatie met 2 eetlepels (ook al zijn het flinke) tahin en een scheutje olijfolie wordt het een droge hap die al in no-time aan de buitenkant van de mengkom blijft plakken. En zelfs dubbele hoeveelheden van tahin en olie maken het nog in een deegbal die ik eerder tegen de muur wil gooien en op mijn brood. Enfin, na (volgens mij) 20x de hoeveelheden tahin en olijfolie zegt manlief dat het best oké is. En na wat zout en citroensap is het eigenlijk ‘wel te doen’.

En dan is het moeilijk voor mij om het niet alleen als ‘mislukt’ te bestempelen, maar als een experiment waar ik het e.e.a. van geleerd heb. Namelijk dat de verhouding kikkererwten / tahin & olijfolie veel dichter bij elkaar kan liggen dan ik had geïnterpreteerd uit het recept.

En dat is dan (weer) de (spirituele) conclusie van koken: het hoeft niet in 1x goed; je leert door het te (blijven) doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *