Suikervrij

Suikervrij, je moet er zin in hebben.

En dat heb ik.

Het begon eigenlijk met een etentje met een vriendin die recentelijk te horen had gekregen dat ze Diabetes II* heeft.

* Voor geïnteresseerden: met diabetes I word je geboren; dan maakt je alvleesklier helemaal geen insuline aan en moet je dus elke dag (bij-)spuiten. Diabetes II daarentegen ontwikkel je gaandeweg je leven. Ze noemen ’t ook wel ouderdomsdiabetes maar door levensstijl en/of erfelijke factoren kun je dat dus op elke leeftijd tijdens je leven krijgen. En mijn vriendin dus op haar 45e.
Het ‘mooie’ van diabetes II is dat het (volgens sommige theorieën, en ik geloof daarin) omkeerbaar is.

Na dat etentje ben ik het internet op gedoken om meer te weten te komen over suiker en het lichaam.

Ik worstelde zelf al een tijdje met wat een chronische vermoeidheid lijkt en een algehele niet-fitheid. Ik slaap slecht (onregelmatig en onrustig) en heb moeite met concentreren. Ik voelde me depressief en futloos. Met veel gedachten als “wat doe ik er nog toe”.

Nou ben ik zelf 46 en al een tijdje ‘aan ’t rommelen’ zoals mijn huisarts placht te zeggen. (Hij gelooft niet in ‘de overgang’; hij denkt dat het een cultuurs’ziekte’ is: “Chinese vrouwen hebben er immers geen last van.”.)
Gelukkig kwam met de overgang (en mijn recentelijke ‘spirituele’ ervaring) voor mij ook een soort ‘iedereen kan mooi lullen maar ik weet het beste hoe ’t bij mij werkt’.

In de zoektocht naar de oorzaak (en liever nog de oplossing) van mijn vermoeidheid had ik inmiddels al een ‘Ladyline’-traject doorlopen. Zes maanden van twee keer per week sporten in een warme spaceship en gezond eten. Dit traject had me al veel opgeleverd.
Maar eenmaal zonder te beschermende en bemoedigende omgeving van Ladyline was ik toch blijkbaar weer ‘verzand’ in makkelijk-en-snel eten. Voor mij was dat (naast groente, vlees, aardappelen & fruit) vooral sausjes uit pakjes of potjes, chippies, koekjes, pizza en bier. Natuurlijk niet elke dag; we aten (en eten) ook met grotere regelmaal dan daarvoor zelf klaargemaakte en verse maaltijden.
Maar nu terugkijkend vind ik het verbazingwekkend hoe de klad er toch was ingeslopen.

Dus ging de zoektocht verder en vond ik een orthomoleculaire arts in Deurne die zich heeft gespecialiseerd in o.a. hypoglecmy (koolhydraatverslaving).
Hiervoor had ik hypoglycemie gedefinieerd als iets van ‘dat heb je nou eenmaal’. Maar goed, het is dus gewoon ‘ordinaire’ koolhydraatverslaving.

Ergo, de invloed van suikers en E-nummers op onze gezondheid.

Dus ik heb (ondanks de kosten € 268 en de afstand 120 km enkele reis) een afspraak gemaakt. De wachtlijst is echter zo lang (er zijn meer mensen op dit idee gekomen blijkbaar) dat de afspraak nu staat voor 3 maart 2014.

Maar ik ben nogal ongeduldig. En als ’t me in de bol zit, zit ’t me in de kont.
Dus ik ben zelf verder gaan zoeken. De website van dokter Hans Reijnen heeft ook informatie, maar ik was blijkbaar op zoek naar iets wat ik sneller kon begrijpen en implementeren.
En zo kwam ik op www.sugarchallenge.nl.
Een leuke site met boekje (en evt. ondersteunend programma) van Carola van Bemmelen over haar pad en kennis van suiker en gezondheid.
100_procent_suikervrijIk kan je het ondersteunende programma van harte aanbevelen. Ze is daarmee een online coach geworden waar ik al mijn leken-vragen aan kan stellen.

En los van dat ik een nieuwsgierig brein heb (en dus (heel) veel vragen) is het een nieuwe wereld waar je in stapt en is het handig een gids bij je te hebben.

Want jeetje, wat een wereld is er (weer) voor me open gegaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *