Schrijven

Schrijven blijkt (voor mij) geen kwestie van ‘gewoon’ achter je laptop gaan zitten. Aan de ene kant word ik erg door iets diep van binnen getrokken om te gaan schrijven, en uiteindelijk in de praktijk tot nu toe ‘komt het er niet van’.

Wat ik kan zien is dat ik wil schrijven over iets wat ook (aardig) pijnlijk is geweest.
En nu blijkt dat mijn lijf er dusdodanig moeite mee heeft om het naar boven te halen dat ik eerder een boodschap ga doen of (weer) een tv-serie ga kijken dan dat ik ga zitten om te schrijven.
Dit nu wetende geeft me wel iets meer kracht om alsnog te gaan zitten, maar eenmaal aan de laptop zijn er natuurlijk nog steeds veel verleidingen (e-mail, internet, etc.).

Een trucje wat ik gisteren begonnen ben is deze blog. Dit dient voor mij meerdere doelen:

  • ik hou zo mijn eigen proces een beetje bij over hoe dit boek tot stand komt
  • ik laat zo anderen meelezen en meeleven in dit proces
  • ik kan leren van de reacties die mensen mij (hopelijk) gaandeweg geven
  • ik maak zo een levend overzicht van de dingen die mij inspireren en die ik tegen kom in dit proces; iets waarop ikzelf dus kan terug grijpen (en waar wellicht iemand anders ook iets aan heeft)

Het doel is 250 woorden per dag.
Dit had ik eergisteren al bedacht, maar herinner het me nu pas weer. Gisteren heb ik nl. niets geschreven.
Nu kijken of het stellen van dit doel mij ondersteunt in het schrijven.
En dit hoeft dan niet 250 woorden te zijn aan ‘het boek’, maar gewoon schrijven in het algemeen (deze blog, een dagboek, een kort verhaal). Want ik ontdek dat schrijven ook vooral een kwestie is van gewenning: léren schrijven. En dus niet alleen inhoud, maar ook heel basaal vocabulaire en grammatica.

En naast het schrijven is er ook een hoop onderzoek te doen.

Nu ga ik voor de tweede keer luisteren naar een interview met Ellen Heijmerikx, winnaar van de Academica Debutantenprijs (2010).

Post navigation

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *